Xush kelibsan – fasllar kelinchagi!

Ko’chaga chiqqanda quyoshning iliq nurlari yuzimga urilib, yangilanish fasli ufori borlig’imni tutib ajoyib bir hushnudlik baxsh etai. Har tarafda daaraxtlar gullagan, bahor gullari yangi o’t gilamida tovlanib turgan, tabiat go’zalligidan mast qushlar sayrab turgan, shu ila butun olam baxt nurlariga cho’milayotgandek tuyuladi. Buni his qilar ekanman qanot qo’yib uchgim, ushbu musaffo havodan o’pkamni to’ldirib to’ldirib nafas olgim, huddi yosh boladek daryo yoqalab yugurgim, butun olamni quchgim keladi. Alhamdullilah shu kunlarga yetqazganiga.

 

Borliq va ro’yo

Har kuni yotishdan oldin, shu kun omonlik esonlikda sog’u salomatlikda o’tganiga shukur qilib ertangi kunda qilish kerak bo’lgan narsalarni rejalashtiramiz. Lekin bu rejalarni amalga oshirish doim ham qo’ldan kelavermas ekan. Mana bugungi kunim ham bir pastda o’tibdi ketibdi. Kuni bilan bir tayinli ish qilganim yo’q. Ko’chada havoninig birdaniga sovugani, nimagadur bo’ynim og’rib turganim, belimdagi og’riqlarni bahona qilib ko’nglim chiroq ila yoqsa ham yorishmaydigandek go’yo. Onam ila suhbatlashdimu qani yonimda bo’lsalarda meni koyib qo’ysalar dedim. Tursangchi qizim haraktda barakat deganlarini eshitsamu, u yoq sal ish qilsam. Bu lanjlik ham odamni ezib qo’yar ekan. Endi Allohdan shu lanjlikdan ham panoh so’rayman. Naqadar ojiz insonmiza?

 

Tanovarda iymangan dard bor!

Sog’indim haqiqiy tanovarning kuyini, raqsini, unga miriqib raqsga tushishni va haqiqiy klassik tanovarni tomosha qilishni sog’indim. Bu musiqa boshqachada baribir, bir vaqtlar maktablaru, institutlarda O’zbekiston xizmat ko’rsatgan baleytmesterlardan dars olib raqs tushardik. Shunda ham dar yetishmayotganini sezardik.Yoshlik qilganmizda. Menga doim ustozlar sening harakatlaring juda yumshoq chiqadiyu hali yurak qurg’ur kuymaganda deb kulishardi.

Bugun shu gaplarini esladim. Bir tanovar ko’rib mazza qilay desam tayinli tanovar ham topa olmadim. Bir erkak bashara hofiza ayol il undan badtar erkaklashgan zardali raqqosasi hammasini buzibdi. Ko’rib xafa bo’ldim.

Axir o’zbek ayoliga xos iymanish, yuragi to’la dardini ayta olmay g0′zal raqs orqali ularni ifodalab shundan holi tortish qani? Yo’q hozirgi raqqosalarga “moda” bo’lgan qancha qilpillab, zarda bilan raqs tushsa shuncha yaxshi degan. Qaydan kelib chiqqan bilmayman bu oqim. Kim keltirim chiqargan bo’lsa ham o’zbek madaniyatini yo’qqa chiqarish uchun qilgani tayin.

Ehhh, tanovarni sog’indim. Go’zal bir raqs ijrosini ko’rsamu, go’zal sof musiqasini topsamu, mazza qilib butun borlig’im ila unga raqs tushsam. Axir raqs faqat sakrab go’zalligini namoyish etish emas, balkim bu ayta olmayotan nozik tuyg’ularni harakatlaru, ko’z ortiga yashiringan hayajon ila ifoda etishku.

 

Countdown…

99 days to go inshaallah!

 

Ah bon!

Vous êtes une “observatrice”, comme Beth ! Votre mode de communication: Vous et les hommes, c’est une longue histoire. Vous apprenez à détecter leurs signes en les observant et en les pratiquant. Plus qu’aux paroles, vous vous attachez aux attentions, aux actes. Un homme ne vous dit jamais “je t’aime” ? S’il vous le prouve au quotidien, ça ne vous dérange pas. Le langage homme pour vous passe par des gestes et non par des mots.

Là où ça coince

Le problème, c’est que les hommes sont souvent à mille lieux de savoir ce que vous désirez. Vous attendez de votre partenaire qu’il vous fasse plaisir, qu’il devine vos attentes et vos envies. Mais l’homme n’est pas, par nature, un grand entrepreneur dans la vie de couple ! Alors forcément, vous êtes souvent déçue. Et vous tirez des conclusions hâtives sur ses sentiments.

À travailler

Dites-lui clairement ce que vous voulez, exprimez vos envies, et n’attendez pas que ça soit lui qui prenne les devants. Vous voulez qu’il vous emmène en week-end à Venise ? Demandez-lui carrément ! Et montrez l’exemple : donner, c’est le meilleur moyen de recevoir.

L’homme qu’il vous faut

Un homme sensible et romantique, qui saura anticiper vos attentes, voire vous surprendra en entreprenant des choses que vous n’auriez pas imaginées…
————————————————————————————————————————————–

Alors il faut que je lui en parles plus de mes désirs et de mes intérêts! Une bonne conclusion à ratenir. Quoiqu’il est assez attentif et romantique!!!

 

It is a final countdown!!!

Today it is inshaallah 121 days to go!

 

Ko’nglingiz to’ldimi?

Bu bir kundalik xalos!

Shu yerga ko’nglimga kelgan narsalarn yozaman xalos!

Shuni ham ko’p ko’rasizmi???

 

Revolution road

Bu kinoni ko’rdib odam o’ylanib qolarkan. Shu o’ylatadigan, hayotga yana bir bora baholash ko’zi bilan qarashga chaqiradigan kino ekan. Xullas ikki yosh uchrashib, sevishib turmush qurishadi va 2 farzandli bo’lishadi. Eri bir katta kompaniyada oddiy ofis hodimi bo’lib ishlaydi. Xotini esa aktrisalikka o’qigani uchun ushbu kasbini davom etishga harakat qiladi. Lekin uning baxtiga qarshi o’ynaga rollari yaxshi chiqmaydi. Shu lahzadan boshlab u sinib boshlaydi. Chunki hayoti koziga bosh va umidsiz ko’rinadi. Eri esa uning bu holatini ko’rib yordam berish o’rniga, ishxonasidagi sal ahmoqroq bir sekretari bilan yura boshlaydi. Xotinining ko’zlari ma’yus ekanligini ko’rsada, zo’rg’a jilmayib turganini ko’rsada unga biron yordam berishga oshiqmaydi. Bir kun xotini uni juda go’zal ravishda kutib oladi va hayoliga kelgan “ulkan g’oya”ni aytadi. U hamma narsani tashlab Parijga ko’chib ketishni taklif etadi. Eri ham bir vaqtlar u yerda bo’lganini va yoqtirganini eslgacha ko’nadi. Bu kunisiga ishdan bo’shash uchun kelganda, bemalol qilgan ishi uchun boshlig’ining ko’ziga ko’rinadi. Boshlig’i unga yahshiroq ish taklif qiladi. U bu ishni qabul qiladi ammo xotiniga aytmaydi. Xotini buni eridan do’sti Parijga ketish plani nima bo’lyapti deb so’raganiga javob berganda anglaydi. Bu unga yana bir zarba bo’ladi. U hafa bo’ladi. Uning ustiga u homilador ekanini sezib qoladi. Va boladan qutilishni o’ylaydi. Lekin eri kutishni taklif etadi. Do’stlar oilasi bir klubda uchrashishadi. Eri do’stining hotinini mashinda olib ketgach, do’sti bu xotinga sevgisini aytadi va ular ham gunohga qo’l uradilar. Erini ertasiga ishiga juda ajoyib ravishda jo’natib yuboradi. Eri esa xotini ila gaplashish o’rniga, qutuldim urush janjaldan deb ishiga bamaylihotir ketadi. Hotin shu kuni bolasini tushurmoqlik harakatini qiladi va shundan olamdan ko’z yumadi.

Xulosa shuki, hech kim o’z yaqinlarini ich etini bir narsa yemirayotganini ko’rib uni inkor qilib yashamasin. Ahir shuning uchun ham ular yaqin, sevgan kishilari. Shu odamlar yordam qo’lini cho’zmasa, kim cho’zadi? Garchi muammolarni hal qilish unga ham qiyin bo’lsada – ularni inkor qilish, yoki uzoq uzoqlarga qochib yangi hayto qurmoqlik yordam bermaydi. Muammo bor joyda yechimi bo’ladi. Uni vaqtida hal qilmasa mana shunday qaytarib bo’lmas natijalarga olib kelishi mumkin. Hech qachon kishi o’z orzusi, o’ziga qulaylik uchun boshqa bir kishisining orzu umidlrini poymol aylab, toptab qo’yishi to’g'ri ish bo’lmagan.O ‘zining yarmi bo’lgan jufti haloliga hoinlik qilish, uni qiyin vaqtida qo’llay bilmaslik, uni qo’llash o’zga ham qiyinligini bilib, oson yo’ldan ketish ya’ni ko’chaga qarab yugurish ro’shnolik ila tugamaydi aslo!

Allo saqlasin! Insonda iymoni bo’lsa unchalik qaltis ishlarga qo’l urmaydi. Iymonimiz mustahkam bo’lsin va qalb ko’zlarimiz ochiq bo’lsin. Zero yaqin kishilarimizning azobiniyu, bo’lishish bizning vazifamiz, ularni inkor qilib orzularini cho’pchakdek kulgi qilish esa XOINLIK!

 

The Truman show

Kuni kecha shu nomli kinoni ko’rdik. Rostini aytsam menga bu kino yoqdi. Aslida hammamiz bu o’tkinchi dunyoda shu  – Truman showdagidek yashamoqdamiz. Haqiqiy hayot esa tashqarida – ya’ni foniy dunyodadir.

 

Nur

Bugun Rabbimga shukurlar bo’lsinkim g’ayratga to’lib uyg’ondim. Shu kunlrda quyosh nurlarini juda ham sog’ingan edim va quyoshli bir joyga borgim kelayotgan edi. Lekin kechagi holsizlikdan keyin, bugungidek kuchga to’lib uyg’ongan va xayrli boshlangan kun uchun minnatdor bo’ldim-da, xa nima qipti quyosh osmonda o’z  chehrasini namoyish etmasa. Ko’nglimizda nur bor ekan, shu nurning o’zi ila yahshayotgna xonadonimizni, atrofizmi yorita olamiz deb o’zimga dalda berdim. Shunday dalda berganim ondanoq o’zimni huddi quyosh nurlariga cho’milib yurgandek hursand his qildim. Va yanada ko’proq yorig’liqni borlig’imga kiritish harakatiga tushib ketdim. Hammasi o’zimizga bog’liq ekan. Hozir bir past tin olish uchun o’tirdim-u, shu damdanoq qilgan ishlarimning samarasini ko’rib hursand bo’ldim

Xulosa, oddiy hayotiy haqiqat:

Inson baxtli bo’lishi uchun ko’p narsa kerak emas! Baxtli bo’lishni xohlasak va qo’l ostida bor imkoniyatdsan foydalana olsak bo’ldi ekan.